![](https://fakhaikid.com/wp-content/uploads/2023/06/ลืมตัว-850x491.jpg)
วันนี้เราอย ากที่จะพาเพื่อนๆ ไปเรียนรู้ข้อคิดการใช้ชีวิต กับบทความ บางคนร ว ยแล้วชอบลืมตัว ชีวิตมีขึ้นก็มีลง
ไปดูกันว่าทำไมชีวิตคนเรามีขึ้น ก็มีลงเป็นบทความที่ให้แง่คิดการใช้ชีวิต อยู่บนความพอเพียง รู้จักประมาณตน
ทำให้เราไม่ต้องกู้ห นี้ยืมสิน คนจนแค่ขยันหาก็ร ว ยได้ บางคนร ว ยแล้วลืมตัวไม่รู้ว่าพื้นฐานตัวเองเคยเป็นแบบไหน
อย่ าลืมนะว่าร ว ยได้ก็ต้องจนได้เหมือนกันไม่มีใครโชคดีตลอ ดไป วันนี้ขอแ ชร์โพสต์เตือนสติ ร ว ยแล้วอย่ าทะนงและลืมตัว
ชีวิตมีขึ้น มีลงอย่ าดูถูกใคร บทเรียนชีวิตจากเรื่องจริงที่เตือนใจเราว่า ร ว ยแล้วอย่ าทะนงและลืมตัวลำบากตอนแก่
น่าอนาถใจที่สุดมีอ ดีตเจ้าของที่ดิน มากกว่า 500 ไร่ท่านหนึ่งเล่าให้ฟังว่า เมื่อก่อนผมมีที่ดิน 500 ไร่รวมๆ กันทุกเขต
ของกรุงเทพ และเมืองใหญ่ๆ ทั่วประเทศ ตอนนั้นเมื่อ 30 ปีที่แล้ว ผมพกเงินในกระเป๋ากินเหล้าครั้งละแสน ทำมาค้าข า ย
ไม้ได้เงินดีจริงๆ ลูกๆ ผมส่ งเรียนเมืองนอ กหมดไม่ต้องทำงานเรียนอย่ างเดียว เมียผมชอบเล่นหุ้นๆ ก็ขึ้นเอาๆ เรามีเงินสด
หล า ยร้อยล้าน มีญาติผมคนหนึ่งเดือ ดร้อน มายืมเงินผม ผมด่าเขาซะไม่มีชิ้นดีแต่ก็ให้เงินไปนะแสนนึงแล้วบอ กเขาว่า
ไม่ต้องมาหากูอีกนะ กูให้ทาน เขารับเงินพร้อมน้ำต า ตอนนั้นผมไม่รู้หรอ กว่าเขาจะรู้สึกยังไง ปีต้มยำกุ้งผมไม่สะดุ้ง
แต่ปีน้ำท่วมน้ำพัดทุกอย่ างไปจากชีวิตผมจริงๆ เมื่อผมคิดการใหญ่ตั้งโรงงานอะไหล่ที่อยุธย า ไม่ได้ทำไม้แล้ว รถผม 19 คัน
บ้านอีก 5 หลัง ที่ดินทั้งหมดและเงินสดที่เคยมี แฟนผมเล่นหุ้นเจ๊งไปสี่ร้อยกว่าล้าน ลูกๆ ทำธุรกิจก็หมดตัวข า ดทุนย่อยยับ
ภายใน 2 ปีสิ่งที่ผมมีมันห า ยไปเหลือไว้เพียงห นี้สินสองร้อยกว่าล้านปัจจุบันผมคือคนหมดตัว เช่าห้องแถวอยู่พอได้ข า ยก๋วยเตี๋ยว
ประทังชีวิตรอความ จากไป ไปวันๆ เมียผมก็ไม่มีกระจิตกระใจทำอะไร ลูกๆ ผมไม่เคยเห็นหน้า ตอนนี้ผมอายุ 76 ผมต้องยกหม้อก๋วยเตี๋ยว
ล้างจาน ทุกวันนี้ผมปลงได้แล้วนะ ผมมาลำบากตอนแก่ เงินค่าเช่าห้องนี้ผมไปยืมกับคนที่ผมเคยด่าเขา แล้วให้เขาไปแสนนึง
ลูกเขายื่นเงินให้ผมแสนห้าแล้วบอ กผมว่า..พ่อผมบากหน้าไปยืมเงินคุณลุง เพราะตอนนั้นผมเข้าโรงพย าบาล ผ่ า ตัดสมอง
พ่อนั่งร้องไห้ คุณลุงด่าแล้วโยนเงินให้เหมือนหมา ลุงบอ กว่าจะตีพ่อ พ่อก็ยอม เพราะชีวิตลูกมีค่ามากกว่าสิ่งใด ต่อให้ ร่างกาย
และจิตใจพ่อก็ยอม ถ้ามีเงินจะให้คืนคุณลุง แสนนี้ผมคืน ห้าหมื่นคือ ด อ กเบี้ย เราไม่มีห นี้บุญคุณกัน แต่ถ้าคุณลุงลำบากคุณลุง
มายืมกับผมๆ จะให้กู้ ผมจะไม่ด่าคุณลุงเหมือนที่คุณลุงด่าพ่อผม จริงๆ ถ้าไม่มีเงินคุณลุงผมคง จากไป แล้ว แต่ถ้าพ่อผมไม่อ ดทน
เพื่อแลกชีวิตผม ผมก็จากไป ผมทำต ามที่พ่อบอ กแล้ว ลูกพ่อ ดูแลพ่อ ส่วนลูกคุณลุงผมไม่รู้ ก ร ร ม ของใครของมัน
ผมเดินร้องไห้มาถึงบ้านเอาเงินจ่ายค่าเช่าห้องแถว ลงทุน มีเงินเก็บไว้ 30,000 บาท และผมเข้าใจความรู้สึกของคำว่า
ก ร ร ม นั้นต ามสนอง หลานไม่ได้ ด่ า ผม แต่หลานพูดความจริง เพียงแต่ผมรับความจริงไม่ได้ แต่ตอนนี้ผมมีความสุขดีนะ
พระ แม่ชี ขอทาน มากินก๋วยเตี๋ยวที่ร้านผม ผมไม่คิดเงิน ตอนผมมีเยอะๆ ผมเบื่อคนบอ กบุญ ผมหลอ กเขาว่านับถือคริสต์
ผมไม่เคยทำบุญ ผมเที่ยว ผมกิน ผมมีผู้หญิง ตอนนี้ผมหมดตัวมีห นี้สิน สิ้นเพื่อน ไร้ลูก ผมถึงได้ฟังธรรมะ เข้าวัดเป็น
รู้จักทาน อีกหน่อยก็คงจากไปผมห่วงแค่เมียผม ผมภาวนาให้เมียผม จากไป ก่อนผม เพราะถ้าผมไปก่อนเมียผม ผมจะจากไปต าไม่หลับ
ไม่ต้องถามว่าร้านอยู่แถวไหนเพราะจะไม่บอ ก เก็บเรื่องราวมาให้อ่ า น คนอ่ า นจบได้กำไร คนขี้เกียจอ่ า นก็คงพลาดโอกาส
กำลังใจจากคุณต าที่ให้มา ไม่มีคำว่าอ ด จากไป สำหรับคนขยัน ไม่มีการปลงตกถ้าไม่เคยสูงสุดแล้วมาต่ำสุด เรื่องนี้สอนใจได้ดีเหลือเกิน
ถือว่าเป็นการสอนใจสำหรับใครหล า ยๆ คนที่ทะนงตนและลืมตัว ใช้เพื่อเตือนใจตัวเองนะครับ
ขอบคุณ: n e w s h o t n e w